Behringer UMC1820

Is de Behringer UMC1820 geschikt voor een studio met veel ingangen?

De kern bestaat uit acht schakelbare combo-ingangen voor microfoon-, lijn- of instrumentsignalen. In combinatie met ADAT kan de ingangscapaciteit volgens gebruikers worden uitgebreid, bijvoorbeeld met een externe voorversterker. De opgegeven configuratie is 18 opnamekanalen en 20 afspeelkanalen, waarbij ook digitale aansluitingen meetellen.

Dat maakt dit model interessant voor een thuisstudio, repetitieruimte of compacte opnameopstelling waar een gewone interface met twee of vier ingangen snel beperkend wordt. Denk aan een drumstel, een volledige band of meerdere aangesloten synthesizers. De afweging zit vooral in de bediening en de eigenschappen van de hoofdtelefoonuitgangen en software. Gebruikers waarderen de aansluitmogelijkheden en prijs, maar noemen ook beperkingen en uiteenlopende ervaringen met betrouwbaarheid en computerherkenning.

Aansluitingen en uitbreidingsmogelijkheden

Alle acht combo-ingangen kunnen worden gebruikt voor microfoon-, lijn- en instrumentsignalen. Per ingang zijn een versterkingsregelaar en een verzwakkingsschakelaar aanwezig. De voorversterkers zijn ontworpen door MIDAS en fantoomvoeding van 48 V is beschikbaar. Gebruikers melden dat de fantoomvoeding per groepen van vier ingangen wordt geschakeld, niet afzonderlijk per ingang. Dat vraagt aandacht wanneer microfoons met verschillende voedingsbehoeften tegelijk zijn aangesloten.

Naast de ingangen heeft de UMC1820 tien lijnuitgangen, waaronder een hoofdmonitoruitgang, en twee hoofdtelefoonuitgangen met afzonderlijke niveauregeling. MIDI-in en MIDI-uit maken aansluiting van geschikte instrumenten en apparatuur mogelijk. Voor digitale koppelingen zijn optische ADAT en S/PDIF aanwezig, plus coaxiale S/PDIF. De maximale opname- en afspeelkwaliteit bedraagt 24 bit en 96 kHz. AES/EBU, MADI, Ethernet en Word Clock ontbreken.

ADAT is vooral nuttig wanneer acht extra analoge ingangen nodig zijn: in meerdere gebruikersmeldingen wordt koppeling met een Behringer ADA8200 beschreven. De uiteindelijke kanaalindeling hangt wel af van de gekozen digitale aansluiting, instellingen en opnameprogramma. Een gebruiker merkt op dat ADAT en S/PDIF niet tegelijk bruikbaar zijn. Wie beide digitale aansluitingen in één opstelling wil inzetten, doet er daarom goed aan de gewenste configuratie vooraf te controleren.

Bediening en monitoring

De bediening op het apparaat omvat een regelaar voor de verhouding tussen ingangssignaal en afspelen, een schakelaar voor mono of stereo en bediening voor de hoofdmonitoruitgang. Met nulvertragingmonitoring kunnen ingangssignalen rechtstreeks worden beluisterd in plaats van via de computer terug te keren. Dat is handig bij zang, instrumenten en groepsopnamen waarbij een hoorbare vertraging tijdens het spelen ongewenst is.

De twee hoofdtelefoonuitgangen hebben eigen niveauregelaars. Kopers noemen het beschikbare volume vaak ruim, al zijn de beoordelingen van de geluidskwaliteit niet eensluidend: sommigen zijn tevreden, terwijl anderen de versterking als grof of minder verfijnd omschrijven. Ook zijn de mogelijkheden voor rechtstreekse monitoring beperkter dan de vele aansluitingen misschien doen vermoeden. Zo meldt een gebruiker dat digitale ingangen niet rechtstreeks via de interface te monitoren zijn. Voor uitgebreide kanaalroutering kan de digitale audiowerkplek dus belangrijk blijven.

De behuizing is uitgevoerd als 19-inch apparaat van 1U hoog en is 483 mm breed, 130 mm diep en 46 mm hoog. Een externe voeding wordt meegeleverd; de interface werkt dus niet uitsluitend op USB-busvoeding. In de verpakking zitten ook een netsnoer en een USB-A-naar-USB-B-kabel. De aansluiting op de computer is USB 2.0 via een Type B-poort.

Wat gebruikers noemen als sterke en zwakke punten

Veel gebruikers beschrijven de metalen behuizing als stevig en de fysieke bediening als praktisch. Ook worden de hoeveelheid ingangen, de uitbreidbaarheid via ADAT en de twee hoofdtelefoonaansluitingen vaak gewaardeerd. Over het geluid lopen de indrukken uiteen. Verschillende kopers melden weinig ruis en bruikbare voorversterkers voor thuis- en projectstudio's. Andere gebruikers vinden de klank minder open dan die van duurdere interfaces of noemen ruis op een specifieke ingang of hoofdtelefoonuitgang. Zulke meldingen zijn individuele ervaringen en geen garantie voor elk exemplaar.

Ook de software en computerverbinding verdienen aandacht. Sommige gebruikers melden een probleem waarbij de interface na het opstarten niet werd herkend; bij een van hen hielp aansluiten op een USB 2.0-poort. Anderen beschrijven juist een probleemloze verbinding. De meegeleverde bedieningssoftware wordt geregeld als eenvoudig omschreven, maar niet als uitgebreid. Verder zijn er meldingen van warmte bij langdurig gebruik en incidentele storingen of defecten. De ervaringen met betrouwbaarheid lopen dus uiteen.

Conclusie

De Behringer UMC1820 richt zich op muzikanten en kleine studio's die veel gelijktijdige aansluitingen nodig hebben zonder meteen naar een duurder systeem te gaan. Acht schakelbare combo-ingangen, tien lijnuitgangen, MIDI en digitale uitbreidingsmogelijkheden vormen een sterke basis. Rechtstreekse monitoring en twee hoofdtelefoonuitgangen voegen praktische opties toe voor opname en afluisteren.

De belangrijkste aandachtspunten zijn de beperkte softwaremogelijkheden, groepsgewijs geschakelde fantoomvoeding en uiteenlopende gebruikersmeldingen over hoofdtelefoonweergave, computerherkenning en betrouwbaarheid. Voor wie vooral veel kanalen en flexibele aansluitingen zoekt, biedt dit model op papier veel voor zijn prijs. Wie uitgebreide softwarematige routering, individuele fantoomschakeling of een verfijnde hoofdtelefoonuitgang nodig heeft, moet die punten meewegen.